- Land
- België
- Ligging
- In de Ardennen, op de wegen tussen Spa, Malmedy en Stavelot
- Voor Carel
- Winst in de Grand Prix de Spa van 1959 en een WK-punt met zijn zesde plaats in de Grand Prix van België van 1963
Een driehoek van gewone wegen
België is klein, maar het land speelt al sinds het begin van de circuitraces een hoofdrol in de autosport. De allereerste race op een gesloten circuit werd zelfs in de Ardennen gereden. Daarna kwam het circuit van Francorchamps: een driehoek van de grote wegen tussen de oude stadjes Spa, Malmedy en Stavelot.
De baan werd beroemd om zijn snelheid. In de jaren dertig hoorde hij bij het Europees kampioenschap, dat uitgroeide tot een strijd tussen de Duitse reuzen Auto Union en Mercedes-Benz. De race van 1939, in de stromende regen, werd een klassieker en een drama tegelijk. Richard Seaman lag aan de leiding toen hij met zijn Mercedes tegen de bomen crashte. Hij overleefde het niet. Hermann Lang won.
Eau Rouge en de Raidillon
In 1939 werd ook de haarspeldbocht Ancienne Douane bij Eau Rouge afgesneden. In plaats daarvan ging de baan nu vol gas steil omhoog naar de Raidillon. Die beroemde klim wordt tegenwoordig meestal, en ten onrechte, Eau Rouge genoemd.
Na de Raidillon bestond de baan uit lange rechte stukken en lange, snelle bochten die bedrieglijk waren. Burnenville leek nooit op te houden. Verderop was de knik bij Masta altijd een uitdaging, net als het stuk langs de huizen van het gehucht Masta, die pal aan het asfalt stonden. Een lange rechterbocht bij Stavelot bracht de coureurs, dronken van de snelheid, naar La Carrière en omlaag naar Blanchimont. Die bocht is nu een linkerbocht die moderne Formule 1-auto's vol gas nemen.
Een baan die de beste coureurs eiste
In de jaren vijftig en zestig eiste Spa slachtoffers onder de beste coureurs. In 1958 verongelukte Archie Scott Brown er dodelijk. Chris Bristow en Alan Stacey kwamen allebei om op dezelfde dag in 1960. Anderen, zoals Jackie Stewart, overleefden hun ongeluk met veel geluk. Jim Clark had een hekel aan Spa, maar won er wel zijn eerste Grand Prix. Het was een circuit dat de echte coureurs scheidde van de rest.
Van lang naar kort
Het oude circuit van ruim 14 kilometer werd uiteindelijk te gevaarlijk voor de moderne Formule 1, net als de Nordschleife van de Nürburgring. Of beter gezegd: de Grand Prix-sport wilde veiliger zijn dan Spa toeliet. Eind jaren zeventig werd de baan ingekort tot een vast circuit, en sinds 1983 rijdt de Formule 1 er weer. Ook zonder de angstaanjagend snelle stukken achter in het bos hebben de ontwerpers de sfeer van de oude baan weten te behouden. Dankzij de Raidillon is Spa een van de weinige echt uitdagende circuits uit de oude tijd gebleven.
Carel en zijn tegenstanders reden nog op de lange baan, in de laatste periode dat die volledig werd gebruikt.
Wat Spa voor Carel betekende
Spa was een belangrijk circuit voor Carel. In 1959 won hij er de Grand Prix de Spa met zijn eigen Porsche 718 RSK. In de Grand Prix van België van 1963 werd hij met zijn Porsche 718 zesde, goed voor een punt in het wereldkampioenschap. En hij verraste de organisatoren een keer door tijdens de training voor de Grand Prix een testrit te maken met zijn Formule 2-Cooper.
Carel reed op Spa ook de Grand Prix van België voor sportwagens in 1957 (twaalfde, in een Porsche 550 Spyder) en de Grote Prijzen van België van 1961 (elfde) en 1962 (zevende), beide in zijn Porsche 718.
Bronnen
- Wikipedia (Engels), artikel Circuit de Spa-Francorchamps: driehoek Spa–Malmedy–Stavelot, Raidillon in 1939, inkorting in 1979, lengte van het oude circuit (geraadpleegd 19 november 2026)
- Wikipedia (Engels en Duits), artikel Archie Scott Brown: overleden na een ongeluk op Spa in mei 1958 (geraadpleegd 19 november 2026)
- Wikipedia (Engels), artikel 1963 Belgian Grand Prix, en Wikipedia (Nederlands), artikel Carel Godin de Beaufort: zesde plaats in de Grand Prix van België 1963 (geraadpleegd 19 november 2026)
- Beeld: Wikimedia Commons