Grote Prijs van Nederland 1960

Op 6 juni 1960 reed Carel zijn enige Grote Prijs van dat jaar voor het wereldkampioenschap, met een Cooper voor de Formule 2. Hij werd achtste in een race die werd overschaduwd door een dodelijk ongeluk.

Datum
6 juni 1960
Race
Grote Prijs van Nederland (Formule 1, wereldkampioenschap)
Circuit
Zandvoort, Nederland
Inschrijver
Ecurie Maarsbergen
Auto
Cooper-Climax T51 (chassis 1060, Formule 2)
Startnummer
20
Startpositie
17e (laatste)
Resultaat
8e, zes ronden achter

Zijn enige WK-race van 1960

De thuisrace was in 1960 de enige Grote Prijs voor het wereldkampioenschap waaraan Carel meedeed. Het was ook de enige waarin hij met de Cooper aan de start verscheen.

Onrust over de training

Over de regels voor de kwalificatie ontstond verwarring. De KNAC, de Nederlandse autosportbond, wilde alleen startgeld geven aan de zestien snelsten uit de training, en daar waren de rijders flink boos over. Bovendien werd de tijd van elke auto berekend uit zijn drie snelste ronden.

Na protesten kwam er een compromis. Alleen de snelste ronde van elke rijder telde nog, en de twintig snelsten mochten starten. De beste vijftien kregen startgeld, en de organisatie beloofde nog twee rijders startgeld als de kaartverkoop goed uitpakte. Daarop trokken Brown en Reventlow hun inschrijving in.

Daarmee was de onrust niet voorbij. De tijden werden met de hand opgenomen, en dat vonden velen niet nauwkeurig genoeg voor een race om het wereldkampioenschap. Voor Reventlow was de ergernis over de organisatie waarschijnlijk niet de enige reden om zich terug te trekken: zijn Scarab was langzamer dan het hele veld, ook dan de Formule 2-Cooper van Carel.

Carel stond als laatste op de startgrid. Zijn race bestond vooral uit het volgen van het veld, en de koplopers gingen hem zes keer voorbij. Hij werd achtste.

Een Cooper met startnummer 11 rijdt een bocht door, gevolgd door een tweede raceauto met nummer 7
Jack Brabham in zijn Cooper onderaan de Hunzerug, 6 juni 1960. Foto: Harry Pot / Anefo (Nationaal Archief, CC0). Bron

Brabham van start tot finish

Jack Brabham won overtuigend: hij reed van de eerste tot de laatste ronde aan kop. Innes Ireland werd tweede in een Lotus, Graham Hill derde in een BRM.

Het ongeluk van Gurney

De race werd overschaduwd door een zwaar ongeluk. In de elfde ronde weigerden aan het eind van het lange rechte stuk de achterremmen van de BRM van Dan Gurney, bij een snelheid van zo'n 140 mijl per uur (ongeveer 225 km/u). De auto sloeg over de kop en vloog door een afrastering van prikkeldraad het publiek in. Het prikkeldraad schampte alleen Gurneys helm en hij kwam er zelf goed vanaf. Zijn auto raakte wel een achttienjarige toeschouwer, die ter plaatse overleed.

Volgens de Engelse en de Duitse Wikipedia stond de toeschouwer op een plek die voor publiek verboden was.

Dan Gurney in een witte overall met helm loopt over een duin, met achter hem een grote menigte toeschouwers en een fotograaf
Dan Gurney loopt terug naar de pits nadat hij in de Tarzanbocht door een defect aan zijn remmen rechtdoor was gegaan. Foto: Harry Pot / Anefo (Nationaal Archief, CC0). Bron

Een jaar eerder en een jaar later reed Carel ook op Zandvoort: zie de Grote Prijs van Nederland 1959 en de Grote Prijs van Nederland 1961.

Bronnen

  • Engelse Wikipedia, „1960 Dutch Grand Prix”: en.wikipedia.org
  • Duitse Wikipedia, „Großer Preis der Niederlande 1960”: de.wikipedia.org
  • Nationaal Archief, fotocollectie Anefo, beschrijvingen bij de foto's van 6 juni 1960 (via Wikimedia Commons)