Grote Prijs van de Solitude 1964

De Solitude bij Stuttgart werd de laatste race van Carel. Op een natte baan bleef hij buiten een grote botsing in de eerste ronde en eindigde hij als achtste.

Datum
19 juli 1964
Race
Grosser Preis der Solitude (Formule 1, telde niet mee voor het wereldkampioenschap)
Circuit
Solitude, bij Stuttgart, West-Duitsland
Inschrijver
Ecurie Maarsbergen
Auto
Porsche 718 (201)
Startnummer
9
Startpositie
16e
Resultaat
8e

Achteraan in de training

In de training was Carel alleen sneller dan de twee Duitse amateurs Ernst Maring en Joachim Diel. Zij reden in een opvallende combinatie: een Lotus met een Borgward-motor. Carel stond daarmee op de zestiende startplaats.

Plattegrond van het circuit van de Solitude met de bochten Glemseck, Hedersbachkurve, Frauenkreuz, Schattengrund en Café Glemstal
Het circuit van de Solitude zoals het van 1935 tot 1965 werd gebruikt, 11,4 kilometer lang. Kaart: Micap via Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0). Bron

Chaos in de eerste ronde

De race begon op een natte baan. In de eerste ronde ging het mis: zeven rijders raakten betrokken bij een grote botsing en konden niet verder. Carel hield zijn Porsche buiten de chaos.

Daarna reed hij, zoals zo vaak, de race uit. Tegen het einde was de baan opgedroogd. Carel kwam als achtste over de streep, twee ronden achter winnaar Jim Clark.

Rond gebouw met een rij ramen onder een groen dak en reclameletters van Bosch langs de bovenrand
De start- en finishtoren van de Solitude, gebouwd in 1956, in 2010. Foto: E-W via Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0). Bron

Zijn laatste race

De Solitude bleek de laatste race van Carel te zijn. Op 1 augustus 1964 verongelukte hij in de training voor de Grote Prijs van Duitsland op de Nürburgring.

Bronnen

  • Engelse Wikipedia, „1964 Solitude Grand Prix”, en Sloveense Wikipedia, „Solituderennen 1964”: startplaatsen, uitslag en de botsing in de eerste ronde (geraadpleegd 19 november 2026)
  • Beeld: Wikimedia Commons