- Type
- Porsche 718/2, eenzitter op basis van het chassis van de 718-sportwagen; gebouwd voor de Formule 2, vanaf 1961 ook gebruikt in de Formule 1
- Motor
- Porsche viercilinder-boxermotor van 1,5 liter
- Aantal gebouwd
- 5
- Chassis van Carel
- 201 (eerder van Rob Walker) en 202
- Bij Carel
- 1961 tot 1964
- Inschrijver
- Ecurie Maarsbergen
- Races met Carel
- 57 races in chassis 201, van de Grote Prijs van Nederland 1961 tot de Grote Prijs van Duitsland 1964. Zesde in de Grote Prijs van Nederland 1962 en de Grote Prijs van Frankrijk 1962, zijn eerste WK-punten. In chassis 202: Grote Prijs van Mexico en Grote Prijs van Zuid-Afrika 1962
Een Formule 2-auto die Formule 1 mocht rijden
De Porsche 718/2 was een eenzitter die was afgeleid van het chassis van de 718-sportwagen. Eigenlijk was de auto bedoeld voor de Formule 2. Maar toen de Formule 1 in 1961 de motorinhoud beperkte tot 1,5 liter, kon hij ook in de Formule 1 starten.
Vanaf 1957 mochten sportwagens van Porsche, zoals de 550 Spyder en de 718 RSK, meedoen in de Formule 2. Ferry Porsche zelf had geen ambities in de racerij met eenzitters. Het was zijn rennleiter Huschke von Hanstein die hem overhaalde om een echte Formule 2-auto te bouwen. Eerst, in 1958, werd een RSK omgebouwd tot eenzitter, met het stuur in het midden maar nog met dichte wielkasten. Dat werkte zo goed dat Von Hanstein begon aan de 718/2: nog steeds gebaseerd op de 718, maar nu een echte raceauto met vrijstaande wielen.
Negen en een halve minuut
De auto was nog een prototype toen Von Hanstein de geruchten hoorde over de nieuwe Formule 1-regels voor 1961, met motoren van 1,5 liter. Daarmee zou de 718/2 in één klap een Formule 1-auto worden. Von Hanstein vroeg Ferry Porsche of hij de nieuwe auto mocht inschrijven voor de Grote Prijs van Monaco van 1959. De Formule 1 en de Formule 2 reden daar in dezelfde race, en het zou een goede test zijn.
Ferry Porsche aarzelde en zei tegen zijn rennleiter: „Als je de Nürburgring in negen en een halve minuut rondt, mag je naar Monaco.” Een jaar eerder had Phil Hill het Formule 2-record op de Ring gezet met een Ferrari, in 9.48,9. In een zwaar testprogramma met Wolfgang von Trips haalde de raceafdeling de eis van de baas, en de 718/2 ging naar Monaco. Von Trips kwalificeerde zich als twaalfde, maar reed in de tweede ronde tegen een muur.
Rob Walker en Stirling Moss
Porsche had nu genoeg vertrouwen om in 1960 een echt Formule 2-seizoen te rijden met de 718/2. Er werden er vijf van gebouwd. Vier reden voor de fabriek. De vijfde, de auto die Carel later zou rijden, werd verkocht aan de privé-inschrijver Rob Walker.
De eerste keer dat Walker de auto inschreef voor Stirling Moss, in Syracuse, pakte Moss meteen pole position en reed hij de snelste ronde, maar hij viel uit. Kort daarna, op Aintree, liet Porsche zien wat de auto kon: Moss won voor de fabrieksauto's van Jo Bonnier en Graham Hill, een driedubbele overwinning voor Stuttgart. Er volgden meer successen, en aan het eind van het jaar won Porsche de Coupe des Constructeurs, het kampioenschap voor merken. In het Formule 2-seizoen van 1960 reden Bonnier, Graham Hill, John Surtees, Hans Herrmann, Edgar Barth, Wolfgang von Trips en Dan Gurney de 718/2 voor de fabriek.
Porsche in de Formule 1
Intussen werkte Porsche aan een achtcilinder-boxermotor voor de nieuwe Formule 1, om in 1961 mee te doen aan het wereldkampioenschap. Daarvoor kwam de Porsche 787. Dat was in feite niet veel meer dan een 718/2 die geschikt was gemaakt voor de nieuwe achtcilinder, met een nieuw systeem voor brandstofinspuiting. De nieuwe auto bleek nauwelijks sneller dan de oude, als hij al sneller was.
Het fabrieksteam had weinig succes in de Formule 1. De ontwikkeling van de achtcilinder en een goede nieuwe auto duurde veel te lang. Toen de Porsche 804 in 1962 eindelijk racete, won hij tot verrassing van velen de Grote Prijs van Frankrijk, maar dat kwam vooral door pech bij de grootste concurrenten. Ook met de achtcilinder had de auto te weinig vermogen tegenover de Italiaanse en Britse teams. Eind 1962 besloot Porsche zich te richten op sportwagens op basis van productieauto's en op prototypes. Daarmee was het in de Grand Prix-sport aan Ecurie Maarsbergen om de eer van Porsche hoog te houden.
Chassis 201: Carels eigen auto
Rob Walker was niet van plan om met de Porsche in de Formule 1 te rijden. Daarom verkocht hij de auto waarmee Moss zo succesvol was geweest aan Carel. Zijn eerste race ermee was de Grote Prijs van Nederland op 22 mei 1961. Het zou de eerste van 57 races in deze auto worden.
In de Grote Prijs van Nederland van 1962 werd Carel zesde. Daarmee was hij de eerste Nederlander die punten haalde in het wereldkampioenschap Formule 1. Later dat jaar werd hij ook zesde in Frankrijk, en in 1963 nog eens in België en de Verenigde Staten. Met dezelfde auto reed hij onder meer ook de Grote Prijs van Denemarken 1961, de Grote Prijs van Nederland van 1963 en 1964 en de race op Solitude in juli 1964.
Met chassis 201 verongelukte Carel op zaterdag 1 augustus 1964 in de training voor de Grote Prijs van Duitsland op de Nürburgring. Het wrak ging terug naar Maarsbergen en werd later gerestaureerd. De auto werd uitgeleend aan het automuseum in Driebergen en later aan het Nationaal Automobiel Museum, de collectie-Louwman, toen in Raamsdonksveer. Over waar de auto nu is, verschillen de bronnen: hij is nog altijd van de familie De Beaufort, of hij staat volgens de Nederlandse Wikipedia nu in het Louwman Museum in Den Haag.
Chassis 202: de reserveauto
In de Grote Prijs van de Verenigde Staten op Watkins Glen, op 7 oktober 1962, maakte Carel een van zijn inmiddels zeldzame stuurfouten. In de negende ronde raakte hij de vangrail en beschadigde hij zijn Porsche zwaar. Hij kon nog terugrijden naar de pits, maar de linkerachterwielophanging was gebroken.
Daarom kocht hij een tweede 718/2, chassis 202. Die auto had voor het Formule 2-team van de fabriek gereden en was daarna verkocht aan Scuderia Filipinetti, die er vooral kleinere races mee reed. Carel reed 202 zelf maar twee keer: in de Grote Prijs van Mexico op 4 november 1962 en in de Grote Prijs van Zuid-Afrika op 29 december 1962. In 1963 schreef hij de auto een paar keer in als tweede wagen voor Gerhard Mitter. Na Carels dood werd 202 verkocht aan de Donington Collection in Engeland.
Voor de 718/2 reed Carel in 1960 een Cooper-Climax T51. Zijn sportwagens van Porsche staan bij de Porsche Spyders. Alle auto's ziet u in het overzicht van Carels auto's.
Bronnen
- Nederlandse Wikipedia, artikel Carel Godin de Beaufort: eerste Nederlander met WK-punten, zesde plaatsen in 1962 en 1963, de 718 in het Louwman Museum en een tweede exemplaar in de Donington Collection (geraadpleegd 19 november 2026)
- Engelse en Duitse Wikipedia, artikel Carel Godin de Beaufort, tabellen met resultaten: Ecurie Maarsbergen, Porsche 718 met 1,5-liter viercilinder-boxermotor (geraadpleegd 19 november 2026)
- Engelse Wikipedia, artikel Porsche 804: eerste race in Nederland, op 20 mei 1962, overwinning in Frankrijk op 8 juli 1962 (geraadpleegd 19 november 2026)